BIM
2005 is voorbij, en ik ben er weer rijkelijk laat en onvolledig over
aan het berichten. Uitschieters dit jaar, goh, meneer G van IC434 heeft
me wakker gemaakt, hij is nog steeds even gemotiveerd en dat laat ie
duidelijk blijken. Dat het publiek het ook wel kon lusten zag ik aan de
wilde bewegingen van de eerste rijen; het is moelijk de hele zaal te
zien als je achteraan op het podium staat. Nid en Sancy; dit duo was ik
al enkele malen tegengekomen op online omzwervingen. Cute. Zij slaagden
erin om binnen heel die craze van mensen in het zwart een
japanse-schoolmeisjes-hysterie teweeg te brengen. Heel dansbaar. Blonde
koppetjes op en neer, en een publiek dat met een recht evenredige
activiteit uit de bol ging. Verfrissend. The Neon Judgement kwam, zag
en deed me terug denken aan vroeger; grote zwarte zonnebrillen en oude
rocker in een half openstaand wit hemd. Tijdloos. En dan, een kleine
openbaring mag ik wel zeggen, Severed Heads. Meneer S van de
organisatie had me de week voordien (op een qua geluid niet al te best
verzorgde Chimaira optreden) al gemeld dat hij me verwachtte. En ik kon
zien waarom. Ik ben een meer visueel ingesteld persoon, vandaar mijn
voorliefde voor film en visuele afvalproducten; en Severed Heads heeft
me doen dromen. Verbluffend. Ik had geld gegeven voor de videoshow
alleen. En zij duidelijk ook, damn. Eindconclusie : ik was er weer,
supporting the scene, iemand moet het doen. Toch ?

Sunday, December 18th, 2005 @ 19:12 by bammbamm Recovered from certain doom
RSS 2.0 Trackback