Ik heb het vliegend schijt aan status-updates op internet. Wat is de filosofie achter het “aan iedereen laten weten wat je op dat moment aan het doen bent” ? Het begon bij twitter, en waarschijnlijk daarvoor al, op IM clients voelden normaalgezien de hedendaagse jeugd zich geroepen om elke 15 minuten hun statusboodschap te veranderen, maar dat zijn tieners; die horen om aandacht te schreeuwen. Dan die twitter, een online service om iedereen te laten weten wat de kleur van jouw ochtenddrol was, en te vragen aan mensen om te reageren en hun ervaringen te delen.

Ik ben geen twitter gebruiker. Ik heb een facebook. En via die facebook word ik gebombardeerd met een nauwkeurige beschrijving van de details van ieders leven en bezigheden. Dingen als : “ik ben moe/droevig/geil/verveeld/hongerig…” “ik hou van mandarientjes/konijntjes/scherpe dingen om op te zitten/…”… Het heeft iets heel exhibitionistisch. Een hele subcultuur die elkaar bepist zoals vroeger de vlaamse blogosfeer dat deed.

En het is geaccepteerd ook, erger nog, geen facebook hebben is zoals geen gsm hebben, das niet van deze tijd; ofwel rebels ofwel achtergesteld, maar waarschijnlijk achtergesteld.

Soit mensen, ik ga koffie halen nu, tis maar dat je het weet, want das toch redelijk belangrijk dacht ik zo, ik zal straks laten weten hoe hij was (sic)

Tuesday, October 28th, 2008 @ 11:10 interwebs
RSS 2.0 Trackback