die britten
Wednesday, May 7th, 2008Ik ga alle britten even over dezelfde kam scheren. Ik doe dat niet graag, maar ik vrees dat dit de laatste strohalm is, en misschien neemt de britse regering mijn overpeinzingen ten harte. Hier gaan we. Overal ter wereld gaat de war-on-drugs heel smooth. Vooral in de amerika’s en bij onze bierhijsende, voetballende, niet-zo-verfijnde buren aan de overkant van het Kanaal. In the UK ga je langer de cel in voor het bezit van een joint dan iemand veroordeeld voor verkrachting in ons kikkerlandje. En dan nog. Tegenwoordig worden celstraffen tot 3 jaar omgezet in… rarara : geen celstraf, want we hebben te weinig cellen om de criminelen te huisvesten. We hebben wel geld om ze door de hele gerechtelijke mallemolen te halen, om ze uiteindelijk -al dan niet met een elektronische juweel- terug naar huis te laten gaan.
Onlangs las ik een of ander vod toen ik door Londen reisde, waarin een familie een klaagzang afstak over een van de kennissen van hun tienerdochter, die na veroordeling tot elektronisch toezicht, doodleuk hun adres had opgegeven. De overheid controleert die dingen niet op voorhand (zoals bij ons sinds 2006) en had die gast dus geplaats bij mensen die hem niet wilden, laat staan kenden. De veroordeelde nam de overhand en “terroriseerde” de familie. En klagen maar. Oplossing : tot pulp slaan, aan de varkens voeren en de kat de (elektronische) bel aanbinden. Niet wenen, en de overheid ook niet wenen. Maar dat mag helaas niet.
Maar ik dwaal af. De 4 miljoen camera’s in de UK helpen blijkbaar niet te veel. Nu gaan ze, tegen advies van experts in (hoe kan het ook anders) cannabis sativa terugbrengen van klasse C naar B, want zo denkt de persoon in charge, we willen niet de kans lopen enkele tieners hersenbeschadiging aan te doen. Als die tieners hun rookwaar behandelen zoals de rest van het eiland zijn alcohol behandelt, dan verbaast me dat niets, hell, ik ben er zeker van dat je zelfs van binge-appeleten binnen de kortste keren herleid kan worden tot compost.
Jullie wonen al god-weet-hoe-lang op dat kuteiland, dus ondertussen zijn jullie zo goed als zeker allemaal familie van elkaar en deze nationale incest zou wel eens een verklaring kunnen zijn voor jullie favoriete bezigheden; drinken en vechten, en mooier worden jullie er ook niet op. De bovenstaande activiteiten zijn gelukkig veilig voor jullie reeds defuncte breinen, zoveel is duidelijk. Dus, aan de mensen die nog een functionerend brein hebben en nog geen klant zijn geworden van de “Booze Bus”, verlaat het eiland; aan de rest : bottom’s up.