…

dit wordt het jaar van bammbamm, en ik zet het nieuwe jaar in met een nieuwe ‘look’; beton.

Wel…
naar buiten kijken momenteel brengt verandering, het sneeuwt. Mijn
beste wensen aan alleman. Mijn kerst kon niet stuk; ik kreeg een
bedreiging tot bijeen geslagen worden; das altijd fijn, want twas
weeral ff geleden. Dju nu ben ik kwijt wa ik wou zeggen, nen andere
keer.

Dark x-fest, hof ter lo, 18 december. Kort en duidelijk :Naglfar was on-o-ver-trof-fen. uitspraak van de avond :

Ik ben ne schappelijke mens, heb geduld en probeer anderen te helpen. Maar
wa mensen nie moeten proberen is mij storen in mijn slaap. Zoals altijd
ga ik er van uit dat dit voor iedereen geldt. Daarom even dit; probeer
je in te leven in deze situatie : je droomt, iets maakt de droom
onaangenaam, geluid. Geluid dat je niet kan bannen, en uiteindelijk
wordt je wakker, om te ontdekken dat de werklui achteraan hun drilboor
en slijpschijf aan het testen zijn. Heerlijke timing jongens, op een
dag wordt het legaal mensen als jullie in het gezicht te steken met een
bot botermes. And guess what, het ligt al klaar.

BIM
2005 is voorbij, en ik ben er weer rijkelijk laat en onvolledig over
aan het berichten. Uitschieters dit jaar, goh, meneer G van IC434 heeft
me wakker gemaakt, hij is nog steeds even gemotiveerd en dat laat ie
duidelijk blijken. Dat het publiek het ook wel kon lusten zag ik aan de
wilde bewegingen van de eerste rijen; het is moelijk de hele zaal te
zien als je achteraan op het podium staat. Nid en Sancy; dit duo was ik
al enkele malen tegengekomen op online omzwervingen. Cute. Zij slaagden
erin om binnen heel die craze van mensen in het zwart een
japanse-schoolmeisjes-hysterie teweeg te brengen. Heel dansbaar. Blonde
koppetjes op en neer, en een publiek dat met een recht evenredige
activiteit uit de bol ging. Verfrissend. The Neon Judgement kwam, zag
en deed me terug denken aan vroeger; grote zwarte zonnebrillen en oude
rocker in een half openstaand wit hemd. Tijdloos. En dan, een kleine
openbaring mag ik wel zeggen, Severed Heads. Meneer S van de
organisatie had me de week voordien (op een qua geluid niet al te best
verzorgde Chimaira optreden) al gemeld dat hij me verwachtte. En ik kon
zien waarom. Ik ben een meer visueel ingesteld persoon, vandaar mijn
voorliefde voor film en visuele afvalproducten; en Severed Heads heeft
me doen dromen. Verbluffend. Ik had geld gegeven voor de videoshow
alleen. En zij duidelijk ook, damn. Eindconclusie : ik was er weer,
supporting the scene, iemand moet het doen. Toch ?

kijk kijk, l’ americain Tom ‘I won’t come out of the closet’ Cruise speelt nog steeds zijn spel, volgens de dames van savedakota, al kregen zij ondertussen ook steun van de heren van South Park en John Stuart van The Daily Show.
Teh Cruise is een geval. Ik heb teveel koffie gedronken om nu al die
links in code te zien, ik ga wa naar buiten staren, al springend…

…hebben dan weer een ander juridisch systeem, daar mag men sinds kort “vuile neger” als niet racistisch beschouwen, even samenhangend is de filmposter van de film die ik vanavond ga zien :

Ze
hebben het dan toch gedaan, Stanley “Tookie” Williams is vannacht
(lokale tijd) in de Amerikaanse staat Californië terechtgesteld. Der
Gübernator, aka Arnie, zag het wrs een beetje teveel als bedreiging
voor zijn eigen politieke (jaja, hier zingen we een lofzang) carriere.
Wat een geweldig systeem heeft den amerikaan, Tookie was de 11e persoon
om terechtgesteld te worden sinds de doodstraf in 1977 terug werd
ingevoerd. Dan is het nu tijd voor de rekenles; 2005-1981 (toen is ie
veroordeeld) equals 24 fucking jaar. daarvan 6.5 in een cel van 2 op 2,
solitary confinement, whatever. Mijn punt hier, waarom, als je de
doodstraf uitspreekt over iemand, laat je die mens rotten voor de
andere helft van zijn/haar leven ? Een experiment ? Variant op
labo-muizen ? Schrik dat er te weinig volk gaat zijn om die mooie grote
gevangenissen te bevolken ? Ok, die laatste was niet au serieux, ik zal
mezelf wel een ander keer over de groei van de crimi and such
uitspreken. Ofwel ga je over op bandwerk, hop de spuit erin, of de
kogel, dat kan gerust een keer of 80 per dag. Ofwel stop je met dat
belachelijk systeem. En haal gelijk de amerikaanse gevangenissen van de
beurs. Zo zien we, het is daar zo erg gesteld, dat er een
hollywoodiaans cliché is ontstaan, waar de rest van de wereld dan weer
mee opgezadeld wordt in film ed; het met overtuiging falende
amerikaanse gerecht en gevangeniswezen. Proficiat aan den amerikaan,
morgen behandel ik wel een andere minderheid…

op
een relatief geslaagd 80′ties feestje geweest gisteren, aldaar in een
paar conversaties verzeild geraakt die van niveau iets hoger lagen dan
de gemiddelde, vlak-na-middernacht “ik ben zat en ik heb geen idee hoe
ik hier ben geraakt”-toogpraat. Het standpunt was : take what you need,
instead of what you want. Het huwelijk, door sommigen verkruimeld op
een taart van belgische statistieken (en die liegen er niet om
natuurlijk!), werd door mijn vriend K voorgesteld als een definitieve
periode van frustratie, een periode waar je zelf vrijwillig instapt. Je
kiest voor dit ongemak vanuit het the-lesser-of-two-evils standpunt;
hoewel in de wetenschap van komende en eeuwigdurende frustratie, is het
dat wat nodig is, en daar hebben we het standpunt van te nemen wat je
nodig hebt, en niet dat wat je eventueel sporadisch in een dronken bui
zou willen. Ik heb deze stelling aangevochten, uiteraard… Heel eerlijk
denk ik dat de rol van het huwelijk hier wordt geminimaliseerd en erger
nog, op voorhand als een straf wordt afgeschilderd, maar zouden we
beter af zijn zonder het huwelijk én de tegenpartij ? I think not. Maar
natuurlijk was ik het ook die later op een gegeven moment dacht :
ondanks alles zit ik hier, dronken.