Zoals iedereen nu wel weet, heeft antwerpse komiek en enfant terrible Alex Agnew de joodse bevolking van Antwerpen spreekwoordelijk tegen de schenen “gestampt”. Goed zo. Mijn gedachten over de hele zaak heb ik al eerder gelucht, dus hier geen herhaling van Agnew’s woorden, of populaire meningen daaromtrent. Agnew is geliefd en gehaat, een vrij normale mix voor iemand in de wereld van de stand-up comedy, en met reden; soms zijn zijn grappen heel goed en soms maakt hij teveel geluidjes of scheldt hij bij gebrek aan inspiratie mensen in het publiek uit; de boog kan niet altijd gespannen staan. Maar of je hem nu haat of iets anders; zijn soort is nodig. Want wanneer religie een schrikbewind kan voeren, of een democratie op bepaalde punten is herleid tot totalitair regime, is het laatste bastion van verzet en vrijheid de humor. Als we dat niet meer hebben neemt echt iedereen zichzelf te au serieux.

Thursday, February 21st, 2008 @ 12:02 even serieus
RSS 2.0 Trackback