Navigate/Search

Archive for September, 2006

(a)Sociale Woningen

Friday, September 22nd, 2006

Gezond verstand is in dit land soms ver te zoeken. In de aanloop naar het feest van de democratie, de verkiezingen, zie je overal debatten, flyers en andere propaganda. Een thema dat vrij vaak terugkomt is betaalbaar wonen. Elke partij heeft wel een standpunt over dit thema, maar het antwoord klinkt eenduidig: Sociale woningen! Een goede betaalbare woning voor elk van ons met een baksteen in de maag!
Op zich klinkt dat als een prachtig initiatief in een land waar de vastgoedprijzen ‘de pan uit swingen’. Vreselijke uitdrukking. Dit heeft zo zijn redenen, zoals lage rente, slechte ruimtelijke ordening, inflatie, noem maar op. Maar U kent ons landje, in plaats van deze oorzaken aan te pakken gaan we lekker symptomatisch werken. Daar is namelijk meer geld uit te slaan. De aspirinie voor deze migraine is dus de sociale woning. Laat me u even kort vertellen hoe dat werkt.
Een huisvestingsmaatschappij werkt in opdracht van de overheid om woningen te bouwen, die ze met korting kunnen verkopen en krijgen daarvoor subsidies. De korting is kleiner dan de subsidie, plusminus 50.000 (ja, vijftig duizend) euro per woning vloeit terug naar de huisvestingsmaatschappij en van daaruit naar via lobby’s en constructies naar de politici die het systeem in stand helpen houden. Geshockeerd? Dit is nog maar het aanvaardbare deel.
Om recht te hebben op zo een woning moet u aan een aantal voorwaarden voldoen, bvb als alleenstaande mag u maar ongeveer 28.500 euries per jaar verdienen (volgens wat u aangeeft aan de belastingen natuurlijk), als gezin is dat 42.500 en die bedragen gaan nog een beetje omhoog per persoon ten laste. Verdient u meer? Tjsa, dan bent u Middle Class genoeg om uw plan te trekken en moet u voor een identieke woning VELE TIENDUIZENDEN EUROS MEER BETALEN. Bovendien wordt u als middenklasser via uw sociale bijdrage verplicht om mee te betalen aan de woning van iemand die misschien op jaarbasis 50E minder verdient dan u.
Dit systeem beloont mensen die te dom of te lui zijn om te werken en ook de mensen die zogezegd een laag loon hebben maar via zwartwerk vaak meer verdienen dan de zogenaamde upper middle class. Neem de proef op de som, ga naar uw dichtsbijzijnde sociale wijk en tel het aantal luxewagens. I shit you not.
Vergis u niet, ik ben 100% voorstander van goeie sociale voorzieningen, te beginnen met eten, onderdak en onderwijs voor iedereen die iets aan de maatschappij bijdraagt. Maar waarom heeft niet iedereen die bijdraagt aan goedkope woningen daar ook recht op? Stel dat u een brutoloon heeft van 75.000 en u bent tevreden met een sociale woning, waarom bent u dan verplicht om een pand te kopen dat evenveel waard is maar het dubbele kost? Omdat de laagopgeleiden, armen, en parasieten makkelijke stemmen zijn voor een partij. Mijn collega was donders juist toen hij me zei dat er op heel de wereld geen enkel politiek systeem bestaat dat de middleclass bevoordeelt. De middleclass werkt voor de ‘rijken’ en betaalt voor de luxe van de ‘armen’, en maakt zich zorgen.

Op de trein gehoord 2

Monday, September 18th, 2006

Hoe contradictoriaal het ook mag klinken, ik kan niet goed opschieten met andere informatici. De meesten zijn de naam onwaardig, hebben geen noemenswaardige onderscheidende kwaliteiten maar wanen zichzelf de uberhax0r van de eeuw. En dat is niet zo erg, want dit soort type houdt zich meestal op in een kleine cubicle, of in een schamel studiootje in een oninteressante stad. Maar in het geval dat ze moeten communiceren met ‘gewone’ mensen wanen ze zich enorm interessant. Zo ook Gert als hij op de trein met Cynthia aan het praten was.
Niet dat het hun echte namen zijn, maar ze zouden zo kunnen heten. Gert draagt een truitje over zijn hemd, met een logootje van een boer op een ezel dat men zou kunnen verwarren met een bepaald merk. Cynthia is een generische collega op een administratieve afdeling. Ze luistert niet echt en kijkt zonder interesse de andere kant op als Gert vertelt over hoe uitdagend, boeiend en oeverloos interessant zijn werk wel niet is. “Ja mijn baas dit en dat want zus en zo en alhoewel ik nog maar 3 jaar daar werk heb ik met al mijn overuren toch al zeker 7 jaar ervaring.” Cynthia knikt zonder echt te geloven wat Gert uitkraamt. “Nieuw project, nieuwe technologie, en nieuwe uitdaging!” pocht Gert, en brabbelt nog wat keywords zoals “Oracle en Java, B2B”. Zij kijkt op haar horloge en bidt dat de trein geen vertraging oploopt. Ze antwoordt met een ‘uhu’.
“Want ik hou me in mijn vrije tijd ook veel bezig met compu… euh inform… TECHNOLOGIE! Ja alle soorten technologie, ook fototoestellen enzo!” Bijna ging het mis, denkt Gert, maar door zijn geweldige reactievermogen redt hij het gesprek. Cynthia vraagt zich af wat er zo interessant is aan fototoestellen en gunt Gert toch een ‘ahzo’.
Gert, in volle overtuiging dat zij geboeider dan ooit is, vertelt dat met al die belangrijke projecten er bijna geen tijd overblijft voor andere dingen zoals bvb sport. “Sport? Wat doe je zoal?” Cynthia ziet de uitweg van het stoffige computergezeur! “Ja nix he, ik zeg net dat ik geen tijd heb…” Even is er twijfel in Gert zijn ogen, maar die ebt snel weg. Hij is toch de nieuwe klasse alpha-males!
“Ja ik hoop snel mijn certificatie te hebben, PL/SQL is toch wel het summum hoor”. De trein komt aan, en Cynthia doet niet eens meer moeite om te reageren op de certifidinges. Haar diploma toerisme vereist geen bijkomend bewijs. Ze schuift aan in de rij naar de uitgang, achter mij, met achter haar Gert die blijft ratelen over de nieuwe versie van Windows.
Ik stap af, een kind loopt me voor de voeten. Ik los het handig op, vertel het kind dat het dicht bij zn papa moet blijven, en glimlach. De kleine glimlacht en pakt zn vaders hand. Cynthia maakt oogcontact met me, glimlacht ook. Ik kijk vriendelijk terug. Gert bestaat nog nauwelijks. Effort-Reward, Gert, observe and learn.

holy crisis part 2

Monday, September 18th, 2006

“Laat me dan zien wat Mohammed voor nieuws heeft gebracht, dan zul je alleen zaken tegenkomen die kwaadaardig zijn en onmenselijk, zoals zijn opdracht het geloof dat hij predikte met het zwaard te verspreiden.”

Iedereen weet ondertussen wie die quote heeft aangehaald in een recente speech vorige week, en ik moet zeggen het is niet meteen kosjer (no pun intended) om zoiets aan te halen. Das een beetje heel oude koeien uit de gracht halen en de moslims ermee rond de oren slaan. Het was misplaatst en ik vind dat de paus zich dat moet realiseren.

Op de andere hand hebben we dan weer een waaier van reacties uit de islam-wereld; de belangrijkste van de verontwaardigde reacties komen van de hoogste vertegenwoordigers van de islam; geestelijke leiders, regeringingen, geloofsdeskundigen, woordvoerders voor verschillende groeperingen. Het leeuwendeel van de boodschappen betreft eenzelfde vraag, en dat is de vraag om excuses. De paus zal echter niet inbinden en blijft erbij dat het een citaat was.

Nu zijn er ook nog een paar andere reacties losgekomen; nl die van moord op een katholieke non, brandstichting in een kerk, en op Jordaanoever zijn er zelfs 2 kerken met molotov-cocktails bestookt; een Grieks-orthodoxe en een Anglicaanse. De aanslagen werden opgeëist door de ‘leeuwen van monotheïsme’ en deze leeuwen hebben bewezen dat ze een bende idioten zijn, of een bende gewelddadige idioten; geen van beide kerken behoort bij het Vaticaan. Je zou bijna gaan zeggen dat ze hun geloofszaken met een bepaald wapen gaan regelen.

Maar ik ben blij dat sommigen het hart en de hersenen op de juiste plaats dragen; zoals de huidige president van Indonesië of de minister van binnenlande zaken van Palestina; die riepen namelijk op tot verdraagzaamheid tussen de religies. Spijtig alleen van alle radicale verzetsgroeperingen overal ter wereld; maar ik denk dat die mannen nog raar gaan kijken wanneer ze in het hiernamaals komen; ik denk niet dat Allah geweld goedkeurt, spijtig dat ze het pas te laat gaan inzien.

het leven zoals het is : de computerwinkel

Friday, September 15th, 2006

vriendjes en vriendinnetjes, bassie wordt vervolgd wegens belastingontduiking. Niet wat je had verwacht, maar de meesten onder jullie zijn oud en… , ok oud volstaat, genoeg om te weten wie ik bedoel. Maar das niet het issue hier.

Op televisie slaat men de gewone burger al jaren om de oren met shows die beginnen met de titel van dit artikel. De titel zonder het deel over de computerwinkel. Dat komt nog wel. Het leven zoals het is stelt de gewone burger in staat kennis op te doen over de dingen die bij hem/haar in de straat gebeuren zonder daarvoor de huiskamer te verlaten. Reality-tv, ontdaan van alle testosteron en scherpe kantjes is de nieuwe ultieme perversie. Dat is dan waarschijnlijk weer de titel van een van mijn volgende schrijfsels.

Nu wens ik het te hebben over de computerwinkel. U weet weet wel, die plek waar tijd stilstaat en sneller loopt tegelijkertijd, waar nieuwe producten in glanzende, met de blote hand onmogelijk open te krijgen verpakkingen de leefruimte delen met reclames voor producten van weleer; de middeleeuwen van de huidige hardware, een 3-tal jaren in het verleden dus. Zo’n winkels worden meestal bevolkt door 2 soorten mensen : de jonge knapen die faalden in een opleiding informatica en zich dus hebben toegelegd op hardware en hardcore gaming en de slechtgeklede veertigers die beelden oproepen van vergeelde pc-behuizingen. God zegene die mensen. Of toch niet…. altijd.

Het probleem zit hem zo : het personeel praat graag over computers, maar de klanten nog veel meer. In kleine verdufte computerwinkeltjes sta je altijd te wachten omdat de persoon voor je aan het uitleggen is hoe hij voorzitter is van de (erg)lokale gemeentelijke computerclub en dat het tevens wel een noodzaak is het laatste nieuwe model van die nieuwe hardware te hebben met als reden “ge moet dat toch hebben tegenwoordig he, anders zijde nie meer mee” waaruit de gemiddelde It’er kan afleiden dat deze mens instaat voor het drukken van etiketten en de uitnodigingen voor het appelspijs-festijn van de lokale biljartclub. Pijnlijk.

In grotere zaken ligt het tempo iets hoger, maar het stoffigheidsgehalte van de klant ligt soms even hoog. Al moet ik hier een onderscheid maken, er zijn verschillende archetypen van klanten. Ik beperk me hier tot de mensen voor me in de zaak en mezelf.

Links een duo; haar net iets te lang, waardoor het steevast naar achter moet worden geveegd. De outfit is onveranderd sinds 1996, de ene staat ostentatief voorovergebogen, leunend op de toog, hij is degene die zijn overgewicht heeft opgespaard in zijn achterste, wat hij de rest van de winkel even ostentatief toont. Hij heeft iets vrouwelijks over zich, en meer dan waarschijnlijk nooit onder zich. Deel twee van het magische duo heeft sterk verkorte spieren aan de voorkant van zijn torso; zijn schouders en armen lijken naar het middelpunt van zijn bovenlichaam te groeien en hij schokt met heel dat bovenlichaam als hij lacht of iets wil aanwijzen. Zombies komen in vele vormen, ik hoop dat ze van hun jaarlijkse uitstap naar de buitenwereld hebben genoten.

Rechts van me staat het andere extreem : dit is een klant die net als de heren links van me ook de nood voelt om oeverloos te vertellen over wat hij weet en denkt nodig te hebben van kompjoeters, zij het op een iets ander niveau, deze afgetrainde adonis met zijn puta madre-shirtje bekijkt het als een doos waar hij spelletjes op kan spelen en neemt dus dingen in de mond als “het moet wel 3D kunnen draaien he”. Leuk, een PII400 zou het dus moeten doen voor meneer.

Wat is mijn punt liefste/geachte lezer; als je naar een winkel gaat als hierboven beschreven, informeer je dan op voorhand even over wat je denkt nodig te hebben en zorg er voor dat je duidelijk weet wat je wil tegen de tijd dat je aan de kassa verschijnt om te voorkomen dat je tegen die tijd een scheerbeurt nodig hebt. Het bespaart iedereen een hoop ellende en frustratie. En zo kan ik in de toekomst ook schrijven over de andere dingen des levens.

crimine(e)l(er) in belgië

Wednesday, September 13th, 2006

Ik ga een carriere-move doen; ik ga in de criminaliteit. Als ik een beetje aan vrouwenhandel doe, wat wapens rondzeul, een paar portiers aftuig, of laat aftuigen en een paar andere portiers omverschiet, me inlaat met de verkoop van narcotica en hier en daar een Antwerps pand in de fik steek dan kan ik hooguit 7 jaar cel krijgen om nadien volledig ongemoeid te laten geworden door zelfs de hoofdverantwoordelijke van de kafkaiaanse stoelendans die men “belgische justitie” pleegt te noemen. Kijk maar naar mijn maat Hoxha, die doet het goed.

De enige andere verklaring is dat Victor een relatie zou hebben met de allerliefste Laurette Onckelinx, dat zou pas een scoop zijn, ik zie het al voor me : “He was a ruthless mob boss, she was the secretary of defence; their love was forbidden, a genuine travesty. Starring Jean-Claude Van Damme and Sharon Stone”.

Mejuffer Onckelinx ligt wel vaker onder vuur tegenwoordig, het akkefietje met Murat Kaplan, de ontsnapte gevangenen in Dendermonde, de daaropvolgende staking van de Dendermondse cipiers, de infrastructuur die vernieuwd moet worden, de overvolle gevangenissen… Ik hoop voor de minister dat ze een leuke hobby heeft of heel veel drinkt des avonds, zoals wij hier bij bammbamm.

Ach je kan alles doen, het enige waar je je niet mee mag inlaten is een extreem-rechtse overtuiging gecombineerd met een voorliefde voor paramilitaire activiteiten en het drinken van bier in een café genaamd De Viking. Wat je ook doet, moord, verkrachting, bendevorming, wapenhandel, drugshandel, mensenhandel, brandstichting, afpersing, diefstal, overvallen, witwaspraktijken, vandalisme; allemaal goed, maar maak in godsnaam niet de fout om het te hebben over het eventueel iets ondernemen tegen Belgische politici in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen.

DOE DAT NOU IN GODSNAAM NIET !!!!

beetje lifebloggen mengen met politiek

Wednesday, September 6th, 2006

Deze middag bekijk ik de inhoud van mijn brievenbus en wat zie ik daar ? (ok, intermezzo, aan de critici : er zijn genoeg andere blogs die schrijven over de inhoud van hun autokoffer, handtas of pennezak, dus nie bleiten; laat mij maar ff ranten)

1. elke fitness vindt het nodig iedereen aan te schijven in september; hieruit leid ik af dat september nieuwjaar2 is voor fitnesszaken. Iedereen doet voor de 2e keer dit jaar mee aan het goede-voornemens-spel, zei het dan wel enkel op het punt van de fitness te bezoeken en te voorkomen dat het grote cholesterol-monster u zal inhalen tegen eind december.

2. pamflet van het Vlaams Blok. Jaja, ze heten anders tegenwoordig, maar “Eén” heet bij mij ook nog “brt”. Niet gelezen, ik had betere dingen te doen. Zal het later wel eens lezen.

Tot zover de bespreking van de inhoud van mijn brievenbus, iets wat de gemiddelde intelligente mens geen rotte biet interesseert. (nvdr, betreft hoogstwaarschijnlijk evengoed de inhoud van eender wat, for that matter)

Dan stuurt vriend D me een link van een artikel van de Gazet van Antwerpen. Dolletjes, afleiding, verderklikken ! Wie komen we tegen ? Jaja, wederom die sympathieke antwerpenaar van een Dewinter. (sic) Deze keer over hoe hij een pure potentaat is.

Dat deed me eraan denken dat ikn og eens een update kon gebruiken in ping-pongspel tussen links en rechts in dit landje van ons; en ik besloot de blokwatch eens te raadplegen. De blokwatch bestaat een jaar. Ik ben a-politiek, dus ik ben ook a-vlaams blok en a-blokwatch. En wat staat er op de blokwatch ? Een enquete over 0110. Voor zij die de laatste 6 maanden hebben doorgebracht in een atoomschuilkelder; 0110 is het paradepaardje van Tom Barman om zich een beter imago aan te meten in binnen- en buitenlandse pers. Verder over die enquete, wat staat daar :

Komt u naar de 0110-concerten van Tom Barman en co?

  • Ja, in Antwerpen.
  • Ja, in Gent.
  • Ja, in Brussel.
  • Alleen als Eddy Wally komt.
  • Eerst nog aan mijn moeke vragen.
  • Ok. Als ik dus beslis niet te komen is dat omdat ik oftewel hardcore-fan ben Eddy Wally, ofwel omdat mijn Moeke njet heeft geantwoord, ofwel omdat ik het niet zou durven vragen aan haar. Mijn Moeke heeft meer logica en gezond verstand in haar pink dan die lieden in heel hun webstek, mijn Moeke is 82 en mijn Moeke is de max.

    Heren/dames van de blogwatch, Tom Barmin heeft al eerder geproclameerd dat hij een festival wil tegen het VB en jullie vervoegen hem daarin, al doen jullie het wel niet met die letterlijke woorden. Kijk he, ik heb in de verste verte geen zin in een politiek geïnspireerd festival. Nog links, nog rechts. Als muzikant moet je tegenwoordig een duidelijke politieke voorkeur hebben om op te kunnen treden, en das in mijn ogen fout. Barman als muzikant is best te genieten, als al de rest is het nen omhooggevallen paljas, geen pintjes als hij me tegenkomt.

    Btw, ik hoop voor alle fans van Eddy Wally dat er een rechtzetting komt aangaande de blatante discriminatie jegens hun persoon.

    haha

    Tuesday, September 5th, 2006

    cannot emphasize enough : www.ie7.com ! fuckers :)

    they’re biting my face

    Monday, September 4th, 2006

    Een jaar of 8 geleden kreeg ik via via een geluidsfile door (niet zeker of het in die tijd al een mp3 was) waarin de draak werd gestoken met de man achter het fenomeen “the crocodile hunter”. De grapjassen van dienst waren amerikaanse radiopresentatoren en hun impersonatie ging een beetje als volgt : “crickey, I’m gonna catch one of these rattlesnakes; look at these marvelous creatures, they’re beautiful. Aw, they’re biting my face, they’re beatiful !”. Wel, de man in kwestie, de origineel welteverstaan, is onder meer bekend geworden door te vechten met een krokodil terwijl hij zijn 4-maanden oude baby onder de arm hield (hij overstijgt daarmee als enige de acties van M.Jackson (sic)) en door het achternagaan van ongeveer elk dier waarvan elke normale mens in eerste instantie zou weglopen. Welnu; Steve Irwin is niet meer. Hij zal gemist worden.

    movies

    Friday, September 1st, 2006

    Beminde bammbammianen, zoals jullie wel weten, kijk ik af en toe wel eens een film. Deze bewegende plaatjesshow is aan een zekere opmars bezig in onze godvrezende maatschappij. Ik voorspel dat mensen in de nabije toekomst zelfs de mogelijkheid zullen hebben om thuis (jawel !) naar de plaatjesshow te kijken.

    Nu, alle gekheid op een stokje: enkele energieke jongelingen wagen zich sedert vandaag aan een ambitieus project; zij zullen de nederlandstalige wereld voorzien van nieuws, roddels, trailers en besprekingen uit de magische wereld van de film. U kan hen vinden op www.moofsbrothers.be. Ze zijn vast goed. Men zegge het voort.


    Images enhanced with WordPress Lightbox JS by Zeo